Zaburzenia erekcji u mężczyzn po udarze, chorobie Parkinsona i przy stwardnieniu rozsianym

S

Zaburzenia erekcji u pacjentów neurologicznych rozwijają się zarówno, jako konsekwencja chorób ośrodkowego układu nerwowego, jak i przyczyn psychogennych. Urazowe uszkodzenie mózgu, udar, choroba Parkinsona i stwardnienie rozsiane często prowadzą do rozwoju zaburzeń erekcji, co znacząco obniża jakość życia tej kategorii mężczyzn.

Zaburzenia erekcji u mężczyzn z chorobami neurologicznymi są często związane z depresją, zmniejszonym libido, wytryskiem i zaburzeniami orgazmu. Różnorodność leków stosowanych w korekcji neurogennych zaburzeń erekcji pozwala na zindywidualizowaną terapię.

Zaburzenia erekcji u mężczyzn po udarze

Udar jest głównym czynnikiem niepełnosprawności dorosłych i zajmuje wysokie miejsce wśród przyczyn śmiertelności w populacji mężczyzn. Oceniono, że częstość pojawiania się dysfunkcji seksualnych u mężczyzn po udarze wynosi około 75% i dotyczy to głównie z przyczyn psychologicznych, a nie fizjologicznych. Jednak niektórzy badacze sugerują rolę anatomicznego uszkodzenia mózgu, współistnienia chorób (cukrzyca, choroby układu krążenia), jako głównych przyczyn dysfunkcji seksualnych w tej kategorii chorych.

Przyczyną pogorszenia życia seksualnego po udarze były zaburzenia ruchu i wrażliwości, obniżone libido oraz lęk przed drugim udarem. Przeprowadzone badania na temat czasu występowania zaburzeń erekcji u mężczyzn z chorobami układu krążenia pozwoliły wysnuć wniosek: zaburzenia erekcji znacznie częściej poprzedzały rozwój zawału mięśnia sercowego i mózgu, niż występowały po nich. Dlatego możliwe jest, że zaburzenia erekcji są jednym z wczesnych objawów rozwoju chorób naczyniowo-mózgowych.

Inne badanie wykazało natomiast, że mężczyźni z zaburzeniami wzwodu po udarze byli znacznie starsi niż ci bez. Depresja, obniżona jakość życia, chęć na aktywność seksualną, ogólne nastawienie do seksu i umiejętność wyrażania uczuć seksualnych miały istotny wpływ na rozwój dysfunkcji seksualnych w tej kategorii chorych. Pomimo tego, że inhibitory fosfodiesterazy 5 takie jak Viagra, Kamagra lub Cialis nie są przepisywane mężczyznom z zaburzeniami wzwodu przez 6 miesięcy po udarze, później, po ponownej ocenie stanu zdrowia, stosowanie tych środków staje się w niektórych przypadkach możliwe i skuteczne.

Zaburzenia erekcji w chorobie Parkinsona

Choroba Parkinsona jest związana ze zwyrodnieniem neuronów w istocie czarnej, strukturach podkorowych i pniu mózgu. Zaburzenia erekcji są częstym zaburzeniem występującym w chorobie Parkinsona. Dysfunkcja podwzgórza z uszkodzeniem wytwarzania dopaminy i oksytocyny powoduje rozwój zaburzeń seksualnych w tej chorobie. Częstość dysfunkcji wynosi 37–65%. Wiadomo, że zaburzenia motoryczne, depresja, ból w tej chorobie neurologicznej powodują u większości mężczyzn zaburzenia seksualne (w tym zaburzenia erekcji).

Można przypuszczać, że stosowanie leków przeciwparkinsonowskich powinno prowadzić do poprawy funkcji seksualnych u mężczyzn. W przypadku nieskuteczności tych leków przepisywane są inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, wardenafil), które w ostatnim czasie stały się lekami pierwszego rzutu na zaburzenia erekcji z chorobą Parkinsona.

Substancje te zmniejszają rozpad tlenku azotu i prowadzą do rozluźnienia mięśni gładkich tkanki jamistej. W jednym z wykonanych badań na skuteczność 50 mg syldenafilu w leczeniu 33 mężczyzn z chorobą Parkinsona, zaburzeniami wzwodu i depresją w zakresie poprawy erekcji wyniosło 84,8%. Badacze zauważyli wyraźne zmniejszenie objawów depresji u 75% mężczyzn.

Zaburzenia erekcji w stwardnieniu rozsianym

Stwardnienie rozsiane (SM) jest autoimmunologiczną chorobą demielinizacyjną ośrodkowego układu nerwowego i występuje głównie u młodych ludzi w wieku rozrodczym. Obecnie, według różnych szacunków, na świecie jest około 3 milionów pacjentów z SM, a liczby te mają tendencję do wzrostu. Dysfunkcja seksualna występuje zwykle po zaburzeniach układu moczowego i występuje u 90% mężczyzn, znacząco pogarszając ich jakość życia.

Na funkcje seksualne wpływają również objawy choroby podstawowej jak: zmęczenie, obecność niedowładów, wyraźne zaburzenia nastroju (depresja, euforia), wzrost stopnia niepełnosprawności oraz niedostateczne zrozumienie ze strony partnera. Zaburzenia seksualne zwykle rozwijają się 4–9 lat po wystąpieniu choroby, a 75% mężczyzn z tym zaburzeniem nadal ma pragnienia seksualne. Prawie połowa mężczyzn zachowuje erekcje nocne i poranne, co wskazuje na jej psychogenny charakter.

Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 są stosowane przy zaburzeniach erekcji u mężczyzn ze stwardnieniem rozsianym. Po przeanalizowaniu badań dotyczących stosowania syldenafilu w tej kategorii mężczyzn, oceniano skuteczność i bezpieczeństwo tej substancji.

Mężczyźni przyjmujący tabletki na potencję odnotowali poprawę zdolności do osiągnięcia i utrzymania erekcji oraz penetracji a także w poprawie jakości życia. W kolejnym badaniu przeanalizowano skuteczność tadalafilu w leczeniu 96 mężczyzn ze stwardnieniem rozsianym i zaburzeniami erekcji.

Chorzy ci przyjmowali tadalafil 10 mg, a następnie niektórzy z nich przyjmowali 20 mg. Istotną poprawę erekcji a także życia seksualnego i rodzinnego, związków partnerskich w ogóle, w porównaniu z poziomem wyjściowym, odnotowało 72 mężczyzn, którzy otrzymali Cialis w dawce 10 mg. Tym samym tadalafil okazał się skuteczną i bezpieczną substancją w niwelowaniu zaburzeń erekcji w tej grupie chorych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *