Czy nosicielstwo wirusa HIV wyklucza rodzicielstwo?

Wirus HIV a posiadanie dziecka

Wirus HIV powodujący z czasem rozwój AIDS to niezwykle groźny patogen, którym można zarazić się poprzez drogi płciowe, ale również poprzez kontakt z krwią osoby zakażonej. Nie ma skutecznego lekarstwa na wirusa, istnieją jedynie preparaty hamujące rozwój AIDS, która często prowadzi do śmierci. Wiele osób zmagających się z HIV czy AIDS uważa, że nie będą mogli mieć potomstwa, jednak przy zachowaniu odpowiednich środków ostrożności dziecko może urodzić się całkowicie zdrowe.

Zakażenie jednego z rodziców

Wbrew temu, co się powszechnie uważa, zakażenie wirusem HIV jednego z partnerów nie musi przesądzać o takiej samej chorobie u drugiego. Możliwe jest uprawianie seksu z zachowaniem środków ostrożności, a także naturalne poczęcie. Kiedy nosicielem HIV jest wyłącznie jeden z partnerów, istnieje możliwość naturalnego zapłodnienia, jeśli wiremia w krwi partnera jest niewykrywalna w okresie ostatnich 6 miesięcy. Dzieje się tak, jeśli osoba chora przyjmuje regularnie leki przeciwwirusowe. Ważne jest, by zdrowy partner wyleczył wszelkie infekcje intymne i nie posiadał skaleczeń czy otarć naskórka, które zwiększają ryzyko zakażenia.

Należy podkreślić, że taki stosunek niesie ryzyko zakażenia, nawet jeżeli jest ono niskie. Jeśli odbycie stosunku bez prezerwatywy nie jest możliwe z powodu ryzyka zakażenia, można przeprowadzić inseminację, czyli wprowadzenie nasienia do szyjki macicy za pomocą specjalnej strzykawki. Jeśli mężczyzna jest nosicielem to wykonuje się zabieg tzw. płukania spermy, w której powinny się wówczas znaleźć same plemniki, które nie przenoszą zakażenia i są dla kobiety bezpieczne. Wypłukuje się natomiast krwinki białe i inne składniki spermy, które niosą ryzyko zakażenia. Jeszcze inną metodą zapłodnienia jest in – vitro. W przypadku zakażenia kobiety samo zapłodnienie jest prostsze, ponieważ nie wymaga stosowania środków ostrożności czy płukania spermy.

Czy dziecko będzie zdrowe?

Największe ryzyko związane jest z ciążą kobiety będącej nosicielką wirusa HIV, ponieważ konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. Komórka jajowa i plemniki nie mają w sobie wirusa, a więc dziecko nie dziedziczy zakażenia. Warto podkreślić, iż istnieje ryzyko zakażenia wertykalnego dziecka w łonie chorej matki, oceniane na 15–30%. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych leków i środków ostrożności, ilość zakażeń wertykalnych dzieci oscyluje w granicy 1%, a więc jest bardzo niskie.

Niezwykle ważne jest otoczenie ciężarnej będącej nosicielką HIV odpowiednią opieką – przez cały okres ciąży musi ona przyjmować leki przeciwwirusowe. Stosowanie się do zaleceń lekarskich daje nawet 99% szans na urodzenie zdrowego dziecka. Możliwe jest urodzenie noworodka siłami natury, jednak wiremia u matki być bardzo niska lub wręcz niewykrywalna – ryzyko zakażenia okołoporodowego wynosi wówczas 1%. Najczęściej lekarze zalecają rozwiązanie ciąży poprzez cesarskie cięcie, które jest najbezpieczniejsze dla dziecka i pozwala na ograniczenie kontaktu z krwią matki.

Leczenie retrowirusowe dziecka

Dziecko, które urodziła kobieta będąca nosicielką HIV musi przejść terapię retrowirusową. Najlepiej, jeśli jest wdrożona już w szpitalu (zawsze przed ukończeniem 3 miesiąca życia). Dziecko jest wypisywane ze szpitala, kiedy wiremia HIV w jego krwi spada, a jednocześnie obserwuje się wzrost liczby leukocytów CD4, które odpowiadają za odporność. Kobiety zakażone wirusem HIV nie mogą karmić swojego dziecka piersią, ponieważ poprzez mleko matki istnieje ryzyko zakażenia noworodka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *